Die welle, the wave, το κύμα

Ταινία που είδα το ΣΚ ύστερα από προτροπή του κουμπάρου (με την καλή έννοια).
Η ταινία διασκευάζει στην Γερμανία το κοινωνικό πείραμα που έκανε το 67 στο Πάλο Αλτο της Καλιφόρνια ο καθηγητής ιστορίας Ron Jones. H ταινία είναι αρκετά δυνατή και την προτείνω ανεπιφύλακτα για δύο λόγος.
Πρώτος λόγος και πιο light είναι το να δει κανείς και να παρατηρήσει ένα Γερμανικό σχολείο. Πώς δηλαδή λειτουργεί, πώς είναι οι καθηγητές και πώς είναι οι μαθητές. Εννοείται οτι είναι μια ταινία και οχι κάποιο ντοκιμαντέρ, οπότε τα πράγματα αποτυπώνονται αρκετά στρογγυλεμένα. Παρόλα αυτά πιστεύω οτι αντικατοπτρίζεται η πραγματικότητα. Ιδιαίτερα επίκαιρο σε σχέση με το διάλογο για την Παιδεία,
Ο δεύτερος λόγος που αξίζει να δει κανείς την ταινία είναι για να θυμηθεί/μάθει ότι ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και διάφοροι άλλοι -ισμοί δεν είναι απαραίτητα κάτι το οποίο "ή το έχεις ή δεν το έχεις", αλλά κάτι που δεδομένων των συνθηκών μπορείς πολύ εύκολα να το "κολλήσεις".
Με λίγα λόγια δες την ταινία, πιστεύω θα σου αρέσει και άμα δε βαριέσαι κάνε και τη σχετική έρευνα στο νετ.

Eleventh Hour

Είδα χθες το πρώτο επεισόδιο.

Η σειρά είναι του Jerry Bruckheimer με πρωταγωνιστές τους Rufus Sewell και Marley Shelton.
Ο Rufus( Dr. Jacob Hood ) είναι βιοχημικός και βοηθάει το FBI σε υποθέσεις επιστημονικού περιεχομένου. Η σειρά είναι βασισμένη στην ομώνυμη αγγλική μίνι σειρά τεσσάρων επεισοδίων που προβλήθηκε στην Αγγλική τηλεόραση το 2006 με πρωταγωνιστή τον Patrick Stuart.

Η σύγκριση με το Fringe είναι αναπόφευκτη αφού και τα δύο λίγο πολύ πραγματεύονται το ίδιο πράγμα. Το δίδυμο του eleventh hour είναι κατά τη γνώμη μου πιο δυνατό από το αντίστοιχο του Fringe έχει λιγότερα κωμικά στοιχεία και η Marley δείχνει πραγματικά "σκληρή" σε σχέση με την αντίστοιχη μπαζοξανθιά του Fringe.

Τέσπα θα δούμε τι θα δούμε. Αρχισε και το BSG και το Lost και ξαφνικά οι νύχτες απέκτησαν ενδιαφέρον. Φάκεν πάρεντς

Βιβλιοκομικο πρόταση

Τα Χριστούγεννα έλαβα το ακόλουθο δώρο LOGICOMIX. Είναι ένα Ελληνικό κόμικ του οποίου η ιστορία είναι γραμμένη απο τον Απόστολο Δοξιάδη του οποίου έχω διαβάσει το "Ο θείος Πέτρος και η εικασία του Γκόλντμπαχ". Για όσους κάτι τους θυμίζει το όνομα και δεν κλικάρανε στο προηγούμενο λινκ είναι ο τύπος του οποίου η σύζυγος Βάσια Παναγοπούλου κατηγορούσε οτι προσπαθούσε να την σκοτώσει. Άσχετο.
Στο δια ταύτα λοιπόν, το σχέδιο του κόμικ θυμίζει έντονα κάτι μεταξύ τιν-τιν και Κόρτο Μαλτέζε το οποίο για κάποιο λόγο πιστεύω ότι δεν είναι τυχαίο. Την ιστορία την βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και με τριγκάρισε για περαιτέρω ερεύνα (την οποια έχω γειωμένη πάραυτα). Οπως και ο "Ο θείος Πέτρος..." είναι ενα μαθηματικό-φιλοσοφικού περιεχομένου κόμικ για αρχάριους+. Γνωρίζοντας οτι ο Δοξιάδης είναι μαθηματικός και παρατηρώντας μια εμμονή? με την μη-πληρότητα θα έλεγα οτι το θέμα μάλλον τον απασχόλησε αρκετά προσωπικά.
Τέσπα, δεν είμαι καλός βιβλιοκριτικός γι'αυτό λέω να το κόψω εδώ και να σου προτείνω να το τσιμπήσεις ΚΑΙ γιατί είναι κόμικ ΚΑΙ γιατί είναι ελληνικό ΚΑΙ γιατί είναι καλό.

Έχω...

βάσιμες πληροφορίες οτι το 2009 ΔΕΝ ήρθε.