Photosharing and security

I really like Picasa to edit and manage my photos. Since I also use blogger I thought that it would be a good idea to upload my vacation photos to picasaweb in order to share them with certain people.

The sharing options Picasa offers are 3.
1. Public
2. Unlisted
3. Sign in required

The first is self explanatory. The 2nd option constructs a relatively long and unique URL which you can share with you friends. They do not have to have a google account to view photos just the URL. The problem with this is that a friend can share the URL with a friend of its own and so on. This happened to someone as I read and at some point she saw a 'Nice' comment under her naked baby daughter by a 'John' person. As you can understand this is quite disturbing and the 3rd option does not actually solve it since the only difference is that you have to have a google account in order to view the photos. Yes, you are trackable, but is this the real you?

Another problem that came to my mind - I reserve copyrights for a possible Movie scenario, is what happens with geotagging, either manual or automatic? What if some pervert sees my son, or my wife, or me, or a friend of mine in a photo and comes looking? Yes, this can happen also to the street but the street you can somehow control by 'soft measures' like choosing places to be, to live, to work. What happens when the whole world sees you/me/her/him ?

Anyhow I was thinking photobucket's or flickr's password protected folders as a solution but sharing the passwd via email is just the same as giving out the 'secret URL' it can by passed along very easily. Don't anybody give me that crap about sharing the passwd via phone line or sms.

Another solution might be to filter out photos just as you do in Facebook but this conflicts with the whole sharing idea.

And what about all these web photo printing services? I've known occasions where the guy behind the booth that prints your photos has 'shared' them with someone. Hell, there's even a movie about it.

I'm totally confused to tell you the truth. If anybody has a good idea or workflow I'd really like to read about it, until then I'm suspending my online photo albums

Ελληνικά εμπορικά site vs. τιμών

Δεν μπορώ να καταλάβω τι διάολο έχουν εναντίων των τιμών τα ελληνικά εμπορικά site και δεν τις βγάζουν στο Internet. Μου θυμίζει τα (όχι και τόσο) παλιά χρόνια που έπαιρνες τηλέφωνο και...

Π - Θα ήθελα να ρωτήσω πόσο κάνει το ιξ κρεβάτι
Κ - Ελάτε να το δείτε και άμα σας κάνει.

Π - Μα αν κοστίζει 5000 τί να έρθω να δω?
Κ - Λυπάμαι τιμές από το τηλέφωνο δεν δίνουμε

Π - ...

Θέλει να πας από κει να σε αρχίσει στα 'μα.. μου.. σου.. του.. κλπ' για να σε πιάσει και καλά πελάτη. Πόσους όμως θα χάσει όταν βλέποντας μια ωραία φώτο δεν πατήσεις καν στο μαγαζί αφού θα θεωρήσεις (ορθώς) ότι έτσι κι αλλιώς είναι φαρμακείο?

Πόσο πάτο πρέπει να πιάσουμε επιτέλους μέχρι να μάθουν?

Είμαστε πολύ πίσω ρπμ!

JBOSS Installation quick tip #01

When installing jboss don't forget to put the computers name inside the /etc/hosts file, otherwise you get the org.jboss.deployment.DeploymentException: - nested throwable: (java.lang.reflect.InvocationTargetException) "finger".

Επιτέλους

Η αλήθεια είναι οτι το σκεφτόμουν πάνω από δύο χρόνια. Περίπου από τότε που ξεκίνησα διατροφή με τον Μανώλη. Δεν αρκεί μόνο η διατροφή, είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από σωματική άσκηση. Το γυμναστήριο είχε απορριφθεί και υπήρχαν δύο λύσεις: το κολυμβητήριο και το ποδήλατο. Δυστυχώς πέρασαν τα δύο χρόνια και τα κιλα επανήλθαν καθότι σταμάτησα να προσέχω.
Το χειμώνα κοίταξα την λύση κολυμβητήριο. Πες με τσιγκούνη, πες με ότι θες αλλά εμένα τα 50E το μήνα μου φαίνονται πολλά. Έμεινε λοιπόν το ζήτημα ποδήλατο. Όχι οτι με χάλαγε το ποδήλατο ίσα ίσα ήμουν και είμαι πολύ φίλος, απλά δεν είναι τόσο ολοκληρωμένη σαν άσκηση. Στην αρχή σκεφτόμουν την περίπτωση Praktiker-Carefour και άλλα τέτοια. Μετά από συζητήσεις με φίλους και αρκετό νετ, απορρίφθηκαν. Ψάχνοντας τις διάφορες κατηγορίες ποδηλάτων κατέληξα οτι για την περιοχή μου το καλύτερο θα ήταν ένα Trekking Off Road (κατά Ideal), δηλαδή 28αρι hardtail με μπροστινή ανάρτηση. Έλα όμως που είχα διάφορους ενδιασμούς του τύπου "και άμα δεν μ'αρέσει?", "και αν το βαρεθώ?" δεν πετάς κάθε μέρα 400άρες.
Ο κύβος ερρίφθη όταν την προηγούμενη εβδομάδα πήρα τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος. Η χοληστερίνη τελική από CBR600, τα τριγλυκερίδια στο θεό, οι LDL και HDL ανάποδα, δεν ήθελα και πολύ. Συνωμότησε και η οικογένεια για να διευκολύνει το χρηματικό, και από το Σάββατο είμαι πανευτυχής κάτοχος ενός IDEAL Megisto XL.
Ένιωσα ακριβώς όπως όταν ήμουν παιδί. Μεγαλώνοντας και αυτοκίνητο έχω πάρει, και μηχανή, και σπίτι ακόμα. Τίποτα από αυτά δεν συγκρίνεται με την χαρά που πήρα αγοράζοντας το ποδήλατο. Το γύρισα σπίτι όλο καμάρι, ο γιος μου με το που το είδε ήθελε βόλτα. Τον έβαλα στην σέλα αλλα δυστυχώς είναι πολύ μεγάλο και ίσα ίσα έφτανε το τιμόνι. Θα μεγαλώσει. Το πήγα στο γκαράζ ένεκα τρομερής ζέστης και περίμενα το απόγευμα για να την κάνω.
Προορισμός η Βαρυμπόμπη καθώς ήταν ότι πιο φλάτ μπορούσα να φανταστώ. Απόλαυση. Σκέτη. Έγραψα τα πρώτα 12χλμ.(μη γελάσει κανείς) Ψόφησα μεν άξιζε δε. Άντε μπας και αποκτήσω λίγη φυσική κατάσταση να πάω καμιά μακρύτερη.

Μεγια μου λοιπόν και καλές μου βόλτες.